دانشیار پژوهشکده تاریخ و سیره اهلبیت(ع)، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی
10.22081/jpf.2026.74919.1092
چکیده
سوگواری بر حضرت سیدالشهدا (ع) نقش کمنظیری در زندهنگهداشتن قیام عاشورا دارد؛ ازاینرو ائمه (ع) همواره بر آن تأکید داشتند و به شکلهای گوناگون از جمله در جمعهای محدود و خانوادگی آن را اقامه میکردند. این نوشتار به دنبال پاسخگویی به این پرسش است که روضه خانگی برای امام حسین (ع) در زندگانی اهلبیت (ع) چه جایگاهی داشته است؟ و دراینباره چگونه رفتار میکردند؟ در پاسخ، به شیوه توصفی - تحلیلی و با تکیه بر دادههای تاریخی این فرضیه مطرح میشود که ائمه (ع) با تأکید بر ضرورت زندهنگهداشتن رخداد کربلا، برپایی سوگواری برای امام حسین (ع) را به شیوههای گوناگون از جمله در جمع خانوادگی تأکید داشتند و دستور میدادند تا خانوادهشان نیز در مجلس سوگواری حاضر شوند و بر امام شهید بگریند.
)